Duikforum Duikforum Uit fouten leren Halt, stop, actie nemen! Het wordt tijd!

  • Creator
    Discussie
  • #81437

    Dedjutoch
    Participant

    Zo stilaan begint het de spuigaten uit te lopen. Er gebeuren steeds meer duikongevallen. Spijtig genoeg, veel te vaak, met fatale afloop. Wat gaat er in godsnaam fout?
    Momenteel kan je er geen “organisatie” meer de schuld van geven. Ongevallen gebeuren evenzo bij CMAS (Nelos, NOB, …) als bij RSTC (Padi, SSI, …) opgeleide duikers! Ook de duikplaatsen (Oosterschelde, Noordzee, Vinkeveen, Mol,…), waar de ongevallen gebeuren, geven ons geen indicatie meer over eventuele gevaren, of buitengewone risico’s!
    Wat moeten we doen om dit te stoppen? Kunnen wij de opleidingen zo aanpassen dat de risico’s op ongevallen tot een absoluut minimum beperkt worden?

    Al zeer vroeg in de opleiding begint het fout te lopen. Iedereen kan en mag een duikopleiding volgen. Is iedereen geschikt om “sportduiker” (of “hobbyduiker”) te worden? Is het niet beter om “sommige” mensen voor zichzelf te beschermen? Is het niet beter om reeds in het begin de fysieke en psychische toestand van de kandidaat duiker te evalueren? Moet je als instructeur sommige personen beter afraden om met duiken te beginnen (na een evaluatie van meerde zwembadsessies, en eventueel enkele “buitenwatersessies”)?
    Persoonlijk ben ik van dit laatste sterk overtuigd! Maar… het gebeurt zelden of nooit!

    Steeds vaker wordt ik persoonlijk geconfronteerd met beginnende duikers waarvan de fysieke toestand abominabel genoemd mag worden. Als daarbij de psyche het ook nog volledig laat afweten, mag je er gif op innemen dat het vroeg of laat zal foutgaan!
    Aangespoort door de media wil men absoluut de visjes onder water gaan bekijken. Voor sommigen is het echter beter om vanuit zijn luie zetel naar een aquarium te kijken! Ook daar kan men de vissen bewonderen, zonder al te veel risico!
    Wat kan er foutgaan? Ik heb toch een instructeur bij me. Hij/zij kan toch alle problemen oplossen! Ik hoef toch niets te kunnen of te kennen. Die theorie en praktijk nemen ze er maar bij, ook al zijn ze er stellig van overtuigd dat dit volledig nutteloos is, als men “zijn” instructeur mee krijgt om zijn duikjes te doen!
    Om aan de wensen van die mensen tegemoet te komen, worden de eisen die aan een kandidaat duiker gesteld worden meer en meer afgezwakt!
    De echte “volhouders” in deze cathegorie vieren vroeg of laat ook hun 100ste duik, en worden dan gecatalogeerd onder de “ervaren duikers”!

    Steeds vaker wordt ik bij opleidingsduiken geconfronteerd met min of meer gevaarlijke toestanden: Duikers die hun materiaal helemaal niet kunnen gebruiken, ondanks dat hen dit aangeleerd werd. Niet zelden met duikers die al meer dan 10-15 duiken gedaan hebben!
    Duikers die al na 2 minuten volledig buiten adem zijn (op -3 meter!).
    Ik hoor jullie al denken: Dat is toch allemaal normaal bij een beginnende duiker! Volledig juist, dit kan gebeuren, en daar dien je als instructeur allert voor te zijn! Maar… wat vroeger de uitzondering was, wordt nu zo stilaan de regel!

    Moet men een “macho” zijn om te kunnen (mogen) duiken? Alles behalve dat. Maar, volgens mij kan niet “iedereen” leren duiken. Evenals het “levensgevaarlijk” is om te gaan bergbeklimmen met iemand die hoogtevrees heeft!

    Mijn stelling is: Hoe moeilijk het ook mag zijn: Sommige mensen raadt men beter af om te gaan duiken!

    Eddy

  • Halt, stop, actie nemen! Het wordt tijd!

    Edgar reageerde 17 jaar, 7 maanden geleden 35 Leden · 92 Reacties
  • Nemo

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 11:22

    Bij deze posting kan ik mij 100% aansluiten.

    Mooi dat je het zo durft stellen.

    Nemo

  • buceador

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 11:52

    de waarheid mag gezegd worden !

    proficiat Eddy

  • Edgar

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:00

    Gegroet Eddy,

    Je mening is duidelijk en helder. Mijn complimenten voor het kort en bondig formuleren hiervan. Maar zoals met alles in het leven is er ook altijd een andere visie op het geheel mogelijk. Dus zal ik deze eens even een beetje oplichten om de discussie hier echt op gang te laten komen.

    Je stelt dat er steeds meer duik ongelukken gebeuren op alle mogelijke duikplaatsen binnen alle mogelijke organisaties. En je suggereert (wellicht terecht op basis van jouw ervaringen) dat niet iedereen geschikt is om “sportduiker” (of “hobbyduiker”) te worden. Dit laatste ben ik om de reden die jij reeds aangaf ook met je eens hoor.

    Maar dan? Is er wel een relatie tussen deze twee? Zijn het echt wel deze “sommige mensen” waar jij over spreekt die deze duikongelukken veroorzaken? Of zijn het wellicht toch wel die macho’s die door hun jaren lange ervaring zaken onderschatten of bagatelliseren? Of iets van beroepsblindhied hebben gekregen?

    Zo van: “ach, dat derde biertje op het terras in het zonnetje bij bijvoorbeeld de Kabbelaar kan nog wel hoor, de duik is toch pas over een uur”

    Of zo van: “Ach, 80 bar in mijn 10 liter fles is voor mij echt nog wel genoeg voor dit oefenduikje hoor”

    Of zo van: Ach, ik duik al zo lang met mijn overgewicht van 120 kg en dat gaat al jaren goed, dus waarom zou ik aan mijn conditie moeten denken?

    Of zo van: “Wat nou nou snorkeltraining in het zwembad? Ik ga gewoon op mijn rus liggen in mijn trimvest en drijf terug naar de kant hoor”

    Tja,…………. 😉

    Gr Edgar

  • anemona

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:04

    Goed initiatief…….maar waar trek je de grens ?…wie gaat bepalen of je wel/niet je brevet mag gaan halen !? Kan je dit landelijk vastleggen ? Wat doe je met ’twijfelgevallen’ ?
    Indien je wordt ‘afgekeurd’, kan je dan bij een andere ‘club’ het wel gaan proberen ?

  • wendy

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:06

    dit leest niet lekker

    Wat moeten wij hiervan denken? Dat de jonge gezonde mensen die onlang een dramatisch ongeval hadden niet fysiek of psychisch bekwaam waren om te duiken?

    Wij weten niet wat de oorzaak was.

    Is er ergens een document waar de fouten van deze accidenten te lezen staat zodat wij ook echt ‘uit fouten kunnen leren’.
    groetjes

  • Glenn Biscop

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:18

    @dedjutoch
    @edgar

    Beide postings kan ik volgen en in beide zitten stukken waarheid, maar in geen van beide ‘DE’ waarheid…die is ook niet eenvoudig en éénduidig te stellen.
    Het begint al met juist cijfermateriaal en juiste ongevalgegevens te hebben.
    Gebeuren er wel meer ongevallen dan vroeger, of komt men ze nu makkelijker te weten door de snellere en betere mediamaatschappij. Misschien is het aantal ongevallen hoger, maar ook het aantal duiken dat er worden gemaakt…men zou bijvoorbeeld moeten rekening houden met het aantal ongevallen/aantal duiken (of duikers). In ieder geval is elk ongeval er een teveel en zou men er lessen moeten kunnen uit leren.

    Duik ze

  • Carl A

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:20

    Inderdaad, waar trek je de grens?
    Concreet voorbeeld: iemand lijdt aan epilepsie (een goede duiker overigens)
    maar krijgt wel een medisch attest… Wijs jij hem een buddy toe?

  • Edgar

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:20

    Of zijn het wellicht die super ervaren duikers met meer dan 1000 duiken die alles wel gezien hebben en niets meer spannend vinden. En die dan (uit verveling) maar een veel te dure, en veel te grote onderwater camera kopen. Waar al hun aandacht volledig naar uit gaat en op eens geen tijd en aandacht meer hebben voor hun buddy?

    En als er dan ook wat zou gebeuren niet een KUNNEN helpen omdat ze zich zo volgehangen hebben met fotokabels en extrne flitsters dat ze zichzelf nog maar net aan zouden kunnen redden? Laat staan iemands anders?

    Of hadden we hier ook niet al een andere post over? Volgens mij wel. Maar ik kan heb even niet meer vinden. Stefan, er stonden ook diverse reacties van jou onder. Weet jij nog onder welke onderwerp het stond. Heb ze allen afgezocht maar vind deze post niet meer 🙁

    Gr Edgar

  • Dedjutoch

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:28

    @ Edgar,

    Uiteraard gebeuren er niet enkel met “beginnende” duikers incidenten en/of ongevallen. Wat mij echter opvalt is dat de ongevallen die vroeger, vaak bij de “oudere” duikers, gebeurden (waar jij enkele frapante voorbeelden van aanhaalt), verminderen. (Bij hen die hun eigen regeltjes en tabellen hanteerden. En bij duikers die ervan overtuigd waren dat een biertje (te veel?) geen kwaad kon.)
    Als er toen ongevallen gebeurden (meestal decoöngevallen, en niet de minste), was dit voor 90% bij zeer ervaren (?) duikers met een zeer lange duikgeschiedenis.
    De laatste jaren is hun aandeel in de statistieken echter sterk gedaald, en daarentegen het aandeel van de ongevallen bij minder ervaren duikers (niet zelden longoverdrukken en andere barotrauma’s, dikwijls na “paniekstijgingen”) sterk gestegen.
    Ik wil zeker niet laten uitschijnen dat de door jou aangehaalde redenen niet (meer) bestaan.
    Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat er steeds meer mensen beginnen met duiken, die dit beter niet zouden doen.

    Hierdoor bestaat bij mij de vrees dat we nog niet aan het einde gekomen zijn van de golf duikongevallen die ons nu overspoelt! Steeds vaker kom ik tot de conclusie dat ik mezelf in gevaar breng bij bepaalde opleidingsduiken…

    Gelukkig gaat het om een zeer klein percentage van de opleidingen, maar ieder procentje is er ééntje te veel!

    Zijn er acties of procedures te bedenken die dergelijke risico”s, waar mogelijk, vermijden?

  • Edgar

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:29

    Gegroet Carl,

    Zou jij het “leuk” vinden als jij “zo iemand” krijgt “toegewezen”? Nee natuurlijk niet, dit is ook niet de handigste wijze van handelen. Ik bedoel om iemand toe te wijzen.

    Het moet iemands eigen beslissing zijn om wel of niet met een bepaalde buddy te duiken. Maar die buddy moet dan natuurlijk wel volledig op de hoogte zijn van de “beperkende” of “afwijkende” omstandigheden die bij de duik komen kiijken (bijvoorbeeld de medische fysieke of medische toestand van de buddy) Je duikt immers altijd op eigen risico natuurlijk!

    En bij deze keuze kan men zich laten bijstaan door “meer deskundigen” (de duikinstructeurs bijvoorbeeld). Maar de uiteindelijke keuze hoort er eentje te zijn van het buddypaar zelf.

    En uiteraard niet van de instructeur (of duikleider). Waarom zou deze instructeur (of duikleider) de verantwoording hiervoor moeten dragen. Want ja, hij heeft gezegd dat het “mag”. Dit vind ik tenminste niet echt een wenselijke situatie. Ik hou dan ook niet van mensen die zo stellig zeggen van dit MAG NIET!

    Gr Edgar

  • N2Junkie

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:31

    En dit is waaschijnlijk geschreven na het zoveelste ongeval op Gorishoek Punt dat dit weekend (zaterdag) weeral maar eens is geweest. Wat er juist is gebeurd weet ik niet, volgens horen, zonder lucht gevallen op 30 meter en 9 minuten trap doorbroken, maar ik heb er zaterdag gedoken, zelfde tij, en er zat verdorie amper stroming en het zicht was dik ok. Hebben op 30 meter gedoken, mooi op 100 bar de stijging ingezet, zoals gepland.

    DDT, spijtig, maar ik moet je stillaan gelijk geven. Laat het duiken over aan mensen die fisiek en psychisch valabel om te duiken. Ik vind die vergelijking met bergbeklimmen niet eens zo ver gezocht, alleen is duiken wel geen extreme sport.

    Het wordt verdomme tijd dat zij die niet kunnen duiken hun materiaal afleggen en alleen nog duiken in de rode zee op de makkelijke plaatskes. Voor hen misschien nog een beter idee. Op bepaalde plaatsen in Egypte hebben ze duikbootjes waar je mee kan voor een zacht prijske. je kan dan ook viskes bekijken.

    Jan

  • Werner

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:39

    Jantje B ” zij die niet kunnen duiken hun materiaal afleggen en alleen nog duiken in de rode zee”

    als ze niet kunnen duiken, gewoon niet meer duiken.
    Maar idd. waar ligt de grens?

  • wendy

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:46

    heeel moeilijk

    nee, jij mag niet duiken, jij bent : te dik, te dun, te oud, te jong, jij rookt, jij bent niet serieus genoeg, jij hebt familieproblemen, je materiaal is niet goed genoeg,je bent te laat gaan slapen, je bent een vrouw,…

    zo werkt het NIET, denk ik

  • buceador

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:50

    volgens mij gaat het hier ook om een mentaliteits probleem.
    “een ander zal dat wel kunnen” (duikleider)
    en het liefst wordt ik nog in het water gedragen ook
    liever lui dan moe dus , maar niet iedereen is zo hé.
    maar als er eens iets met ons gebeurd ? wat dan ?
    kijk ik geef graag les en ga graag met beginnelingen duiken
    en ik verschiet ook soms wat er allemaal te water gaat .
    maar dat is wel de minderheid hoor.
    de meeste hebben wel de nodige interesse en kennis mee.
    we doen ons best om het zo veilig mogelijk te houden ,
    maar niet iedereen wil luisteren of wil alleen maar de visjes zien 🙁

    groeten Peter.

  • kasse

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 12:58

    Iets wat mij meer en meer opvalt…

    Ik ben zelf niet zo lang geleden 3*NELOS geworden. Een paar weken geleden ging ik echter mee met iemand die een proef (duikleiding) aflegde voor 4*. En echt waar, dat was een erbarmelijke duikleiding, de blabla was volgens de regels, maar het was iemand die geen vertrouwens uitstraalde, geen leiding durfde te nemen, zo iemand waartegen zelfs een 2* zou zeggen van: moet ik de duikleiding doen? … Het was een duikleiding waarvan ik met zekerheid kan zeggen dat het bij ons (club) zelfs niet zou gelden voor een duikleiding voor de nieuwe 2*.

    Maar…de proef was blijkbaar geslaagd, het was toen één van z’n laatste proeven geloof ik, die persoon is nu een 4*NELOS.

    Hiermee wil ik als reply echt nx horen van federaties, ik wil gewoon maar zeggen, dat zelfs het behalen van meerdere sterren niet garant staat voor kwaliteit. Ik denk dan ook dat men idd in het begin meer bepaalde eisen zou moeten kunnen stellen, zowel naar fysiek als psychisch. De vraag is natuurlijk hoe…

    Dit blijkt men pas echt te doen bij 2*I.

    Gewoon een mening.

    greets
    kasse

  • wendy

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 13:04

    ik als kersverse 2** heb er NIKS maar dan ook NIKS op tegen om een heel lange opleiding naar mijn eventuele 3* af te leggen.
    ik heb er niks op tegen om met een officieel ‘oefenboek’ te werken wat betreft proefen, diepte, kompas,…
    ik doe dat trouwens nu al, alleen voor mezelf.
    maar velen zijn het hier absoluut niet mee eens.
    ik hoop van ganser harte dat mij nooit iets zal overkomen en zal er alles aan doen om dat te vermijden.
    groetjes

  • Frank

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 13:10

    Misschien moeten we de brevet-vereisten terug wat zwaarder maken. Stijgproeven misschien?

    Nee serieus, over de grond van de zaak ben ik het min of meer eens, sommige mensen hebben geen aanleg om te duiken. Maar we moeten kritisch blijven: gebeuren er naar verhouding echt wel meer ongevallen met beginners? Er zijn ook veel meer kandidaten…

    Ik merk wel dat er een tendens is in het zelfbeeld van de gemiddelde duiker: “IKZELF ben ervaren genoeg, maar de anderen zijn vooral beginnelingen, risiconemers, kunnen niet uittrimmen, enz..”, “Ongevallen, die overkomen alleen de anderen”, “Respect tonen? Ik?? Laat me eerst maar wat respect krijgen, ja”.
    Deze mentaliteit groeit overal, dus ook over het hele spectrum van beginners tot ervaren duikers.

    Een beetje meer zelfkritiek zou ons geen kwaad doen. Niemand zou zichzelf ervaren mogen noemen, laat die beoordeling over aan anderen. Een verstandige duiker kent in de eerste plaats zijn eigen grenzen. Als beginner moet je weten dat die dichtbij liggen en door training kunnen verlegd worden. Maar accepteer ook dat die grenzen vanaf een zekere leeftijd terug dichterbij zullen komen.

  • botervisje

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 13:33

    jongens toch, toch zoals Wendy al zei, waar ga je de limieten trekken??? Ik denk dat je voor jezelf je grenzen moet kennen!!!!
    Ik ben op mijn 43ste beginnen duiken, ik heb dus geene fysiek van een 20 jarige jongeling. Zwembad???? Kom nou, daar kan (kon) ik steeds goed mee, geen probleem, maar buiten zeulen met al dat gewicht en dan nog in de hitte (soms), veel stroming enz….. is wel andere koek.
    Ik weet gewoon voor mezelf dat ik geen risico’s ga (wil) nemen!!!! Te veel wind? Sorry, mij niet gezien!! Ik moet me er zelf goed bij voelen!! Ken ik iemand niet of ik weet dat hij niet veel duiken doet ga ik zeker niet naar -40!!! Doe dat dan een andere keer, je kan nog duiken genoeg doen!!!
    Ik duik zelf met WetWheelers, deze mensen moeten zich goed voelen bij jou, je moet ze kennen en weten wat hun limieten zijn, daaraan pas je dan ook je duiken aan. Zo zou het volgens mij bij alle duiken moeten.
    Ongelukken kunnen steeds gebeuren, ook misschien met mij, maar op -30m zonder lucht vallen???? Zonder mankementen aan je materiaal??? En je buddy, die moet toch ook nog genoeg lucht hebben, eventueel voor jullie 2.
    Ik persoonlijk vind wel dat ze met het afschaffen van de proeven de drempel veel lager gelegd hebben. Ik bedoel maar dat voordien iemand niet 3 of 4* geworden was omdat ze tegen deze proeven aankeken, nu kan het dus wel. Maar als je zelf vind dat je deze proeven niet aankon, wat ga je dan nu doen in geval van een noodsituatie?????
    Delikate zaak dit onderwerp. De enige die je goed kan evalueren is je instructeur of diegene die jou je opleiding gegeven heeft en een beetje zelfkritiek is misschien ook niet misplaatst!

  • N2Junkie

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:00

    Ongevallen, tja, wat wil je,
    bv. Instructeur en pakweg 2*D. Instructeur zit op de punt veel te ver, er komt stroming tegen, ziet nog 80 bar op zijn meter maar wil niet naar boven want, hij kan toch niet toegeven aan het feit dat HIJ als Instructeur een beoordelingsfout op deze plaats heeft gemaakt. Gevolg, 2 klanten voor de recompressiekamer.

    bv. 2 Walen, ver van zeeland, dus niet veel zeelandduiken komen op de punt, hier kunnen we makkelijk naar -40, voelen zich te schoon om eens rond te vragen hoe deze plaats in mekaar zit, komen op -40 in de problemen, weer 2 klanten voor de recompressiekamer of voor de lijkschouwer en de begrafenisondernemer. En ze konden toch zo goed duiken.

    bv. Een 4* en een 2*. 2* voor de eerste keer naar -40 voor de 2*, op de punt natuurlijk, niet ver stappen en makkelijke weg tot daar. Niet klouteren over de oesters enz….
    2* raakt in paniek in de stroming en…. enz….

    Nog voorbeelden aanhalen van mogelijke ongevalscenario’s? Ik kan er een boek over schrijven. Geef toe aan uw fout en los ze op vooraleer je echt problemen hebt. Schat duikplaatsen goed in door bevraging aan personen die deze kennen. Keer op een beslissing terug als er extra risico’s in het spel zijn. Heb dit vrijdag ook moeten doen. Onweersdreiging, dus de nachtduik op de zandplaat is een nachtduik in de grevelingen geworden. Ik voel mij daar niet te schoon voor hoor, laat anderen dit ook maar eens doen.

    Duiken is, zeker als jij ze organiseert, verantwoordelijkheid nemen. Niet al die duikregeltjes volgens de boekskes aframmelen, maar je idee afwegen tegen de risico’s zoals deze zich op dat moment voor doen. Er is internet voor de meteo en getij, er is GSM en email voor herorganisatie. Plan je duik met de buddy waarmee je duikt, niet de duik die jij persee wil doen, ongeacht je buddy.
    Inschatten, bepalen, plannen en uitvoeren. Beter dan Plan Your Dive and Dive Your Plan.
    GEZOND VERSTAND GEBRUIKEN, dat is de regel.

    Jan

  • N2Junkie

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:01

    Nog 1 ding, kan ik het allemaal beter? Maak ik nooit fouten? O, jawel hoor, maar als ik ze maak, dan handel ik er naar. Dat is toch niet moeilijk?

  • Edgar

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:03

    Gegroet Botervisje,

    Daar sla je nu precies (tenminste dat is mijn bescheiden mening hoor) de spijker op zijn kop! Zelfkennis en eerlijk zijn tegenover je zelf is een van de oplossingen hiervoor. Alleen is niet iedereen dat. Dat kan komen door een verkeerd zelfbeeld of “gewoon” door te weinig ervaring of een tekort aan theoretische duikkennis. Aan die laatste twee parameters werken duikinstructeurs heel hard om dat te verbeteren. Maar die eerste?

    Verder ben ik van mening dat dit soort “inschattingen van duik-attituden” skills (vaardigheden) zijn die een (2 ster) instructeur heeft geleerd tijdens zijn opleiding en ruime ervaring mee heeft opgedaan door de vele duik(st)ers die hij (of zij) heeft opgeleid. Die vaardigheden missen een hoop duikers nog om dit echt goed (en legitiem, dus op basis van objectieve maatstaven) te kunnen beoordelen bij een ander maar helemaal bij zich zelf!

    En natuurlijk ben ik zelf ook niet heiliger dan de Paus hoor! Dat weet ik heus wel. Maar ik let wel op mijn gedrag wanneer er mensen bij zijn die mij niet langer kennen of simpel weg nog voldoende duikervaring hebben om dit gedrag ook in het juiste perspectief te KUNNEN zien.

    Gr Edgar

  • Luc Dupas

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:04

    Moeilijk probleem hoor… waar trek je de grens ?

    We moeten trouwens het onderscheid maken tussen mogelijke fysiologische problemen die een contra-indicatie zijn voor duiken en dan denk ik hier v.b. aan mensen die veel roken of gerookt hebben en waarbij je quasi zeker kan stellen dat er persistente longletsels zijn die “ideaal” zijn om bij een soms kleine overdruk kleine scheurtjes/trauma’s (geen “spectaculaire” pneumothorax of zo, maar een piepklein trauma’tje) te vertonen langswaar dan luchtbellen op de “verkeerde” plaatsen kunnen terechtkomen… een CAGE (Cerebraal Arteriele GasEmbolie) dus… en dan kan gelijk “het licht uit zijn”… Beetje stijgen, net niet genoeg uitademen, en hopla… En die dingen is iets waar v.b. door onze artsen van de Medische Commissie al jarenlang voor gewaarschuwd wordt en zoiets kan je alleen maar te weten komen bij een grondig (!) duikmedisch onderzoek vooraleer je begint te duiken. En dan moet je maar voor jezelf het risico afwegen…

    En verder… conditie he… pfffff… we moeten allemaal geen atleten zijn, maar als ik zie hoe sommige mensen al liggen te puffen en te hijgen tegen dat ze aan de waterkant zijn en daar dan even “op adem moeten komen”… en als er al eens aan de oppervlakte moet gepalmd worden het amper 10m volhouden en “effe rusten” of “niet kunnen volgen”… tja… als dan zo iemand onderwater wat stroming tegenkomt zit die binnen de kortste keren met zijn tong geklemd in zijn ontspanner… en als zo iemand een buddy moet bovenbrengen en naar de kant slepen geraakt die geen meter verder… En dat heeft NIKS met brevetten te maken want een 1* moet volgens mij evengoed de nodige conditie hebben om de meest ervaren instructeur als buddy, als die iets aan de hand zou krijgen, veilig naar de kant te krijgen!!! En die conditie… amai niet… de noodzaak hiervoor wordt maar al te dikwijls onderschat…

  • botervisje

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:11

    Je hebt ook gelijk Luc, en idd, sterren hebben hier niks mee te maken, maar het zijn wel diegenen die meestal de duik plannen en de verantwoordelijkheid hebben. En daar knelt misschien soms wel het schoentje. Wie durft zeggen als beginneling dat hij zich bij die of andere duik of duikplaats niet goed voelt??
    Neen, want diegene die je meehebt is meer ervaren als jij en zal het wel allemaal beter weten;-(((
    Gewoon gezond verstand gebruiken en als je iets niet ligt, of je voelt je niet goed erbij, hang dan niet de macho uit maar zeg dit onmiddelijk!!!!!

  • botervisje

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:13

    Trouwens Luc, ik denk dat wij met onze leeftijd zeker niet meer in de kategorie 20jarige jongelingen behoren;-)))) Maar ons daarom het duiken te verbieden???? Wat zouden de mensen dan niet allemaal missen;-)))))))))))))))

  • wendy

    Deelnemer
    27 juni 2005 om 14:35

    @ kasse,

    betreft die duikleiding van 4*.
    Waar kan je je bedenkingen kwijt?
    het lijkt dan een spelletje ‘klikspaan, klikspaan’
    ondertussen loopt er dus een nieuwe 4* rond waarvan je denkt, daar geef ik geen beginneling van mijn club aan mee. ondertussen gaan er misschien wel beginnelingen van andere clubs mee!!
    geen geruststellende gedachte.

Page 1 of 4

Start of Discussion
0 van 0 berichten Juni 2018
Nu
ajax-loader