Duikforum Duikforum Uit fouten leren Als duiken routine wordt

  • Als duiken routine wordt

  • Webmaster

    Deelnemer
    21 april 2005 om 13:12

    Enkele jaren terug, met steeds dezelfde kliek gaan duiken in Wemeldinge (tetjes).
    LW ergens rond de middag. Wij (2 buddyparen) komen op tijd toe en gaan een half uurtje voor de kentering te water. Mooi duikje, op het gemak laten meegaan met de stroming, maar na een half uur vind ik het toch maar vreemd dat de stroming niet begint te keren, integendeel, stroming was nog steeds sterk.
    Ik maak me er niet echt druk in (dat zal wel keren en in het terugkeren duiken we toch op geringe diepte) en we kijken nog wat rond.
    Na een paar minuutjes begin ik me toch wat zorgen te maken, maar dan komen we plots aan een prachtig begroeide muur en dat konden we toch niet laten liggen. Dus we kijken daar nog enkele minuten rond tot mijn frank begint te vallen (het waren nog franken in die tijd) dat die muur het wrakje is aan de punt in Wemeldinge. En wij waren te water gegaan aan de Tetjes !
    Op dat moment begint dat in mijn kopke te spelen dat we nog heel die weg terug moeten.
    Ik kijk naar waar we moeten, maar dat klopt niet !? Normaal laten we ons met de gekeerde stroming meevoeren, maar de stroming gaat de andere kant uit (nog steeds de OS inwaarts).
    Nogmaals kompas checken, maar kompas draait verkeerd omwille van dat wrak (ijzer) in de buurt. OK, even weg van dat wrak en dan toch de goede richting gevonden.
    Ondertussen beginnen al die parameters (afstand van de wagen, resterende lucht in de fles, stroming tegen, trappen, …) meer en meer in mijn kopke te spelen en begin ik vanzelf sneller te ademen door de lichte paniek.
    Maar geen tijd te verliezen, we moesten terug. We gaan de goede kant uit, maar plots wordt het weer dieper !!?? Nogmaals op kompas kijken en we waren goed, dus kompas vertrouwen.
    Tot ik na een minuut doorhad dat het geen zin had om tegen de stroming in te zwemmen. Dan gewoon recht op recht naar de kant, netjes ons trappen afgewerkt en eruit gekomen. Fles was zo goed als leeg.

    Het andere buddypaar stond (al gekleed) ons op te wachten.

    Wat was er nu gebeurd:
    ik had in mijn getijdenboekje gekeken wanneer het getij was, maar ik had me een maand vergist !! (gekeken in juli ipv juni). Resultaat: het getij was een uur vroeger dan wij gedacht hadden, de stroming was dus al volledig gekeerd toen wij te water gingen.

    En wij eerst maar lachen toen we kwamen aangereden met al die zotten die veel te vroeg in het water zaten…
    En wij vonden het al raar dat er zo weinig duikers aan de overzetboot stonden te wachten…

    Het andere buddypaar had onmiddellijk door dat de stroming verkeerd zat en zijn er direct weer uitgekomen.
    Ik had dit niet door met bovenstaand resultaat als gevolg.

    Dit is allemaal het resultaat geweest van routine duiken: altijd met dezelfde bende gaan duiken, iedere week, op nagenoeg dezelfde plaatsen. We kennen elkaar door en door en we vertrouwen op elkaar waardoor we onoplettend werden.

    Achteraf hebben we er nog goed kunnen lachen en hebben we eigenlijk wel een heel mooie stromingsduik gedaan, maar heb ik toch geleerd dat duiken geen routine-zaak mag worden !

  • Carl A

    Deelnemer
    21 april 2005 om 13:23

    Mooi verhaal, maar zeker geen uitzondering…

    Heb precies hetzelfde meegemaakt. Ik keek wel op de juiste dag, maar had niet door dat het getijdenboekje een jaartje te oud was…

    We hebben er dan maar een driftduik van gemaakt (door de enorme stroming hadden we snel door dat we een fout gemaakt hadden bij de planning) en zijn precies uitgekomen waar we “herpland” hadden – aan het wrak aan het puntje…

    Het was alsof we in een TGV het onderwaterlandschap zagen voorbijvliegen!

  • Dedjutoch

    Deelnemer
    22 april 2005 om 15:16

    Op de Noorzee hetzelfde meegemaakt! Tussen twee getijen gaan duiken…. Amaai… Tijdens het dalen langs het ankertouw flapperden mijn oren aan mijn kop! Onder zal dit wel beteren! Nougabollen! Tot overmaat van ramp laat ik het ankertouw los en vertrek met een ROTVAART over het wrak uit. Vest opgeblazen en kort te snel gestegen om te voorkomen dat ik (achteruit) te pletter sla tegen het wrak! Toen ik bovenkwam was het rubberbootje nog HEEEEEEEEL klein, en de Noorzee HEEEEL groot!
    We hadden het getij op die duikplaats nauwkeurig berekend, maar vanaf een datum die een maand verder in het boekje stond!

  • pyjamaduiker

    Deelnemer
    22 april 2005 om 16:54

    Meestal kijk ik met mijn buddy op de duikplaats nog eens in het getijdenboekje ,gewoon om op zeker te spelen en omdat ik het meestal toch niet kan onthouden wanneer we het water weer moeten in gaan :-))

Weergave: 1 - 4 van 4 reacties

Start of Discussion
0 van 0 berichten Juni 2018
Nu
ajax-loader